عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠١ - تعيين ولى در سفيه و مجنون

ترجمه:

ه: محجور و ممنوع بودن ديوانه تا زمانى كه افاه پيدا كرده و عقلش كامل شود ادامه دارد.

تعيين ولىّ در سفيه و مجنون‌

و: ولايت در مال سفيه و مجنون با پدر و جدّ پدرى است در نتيجه اگر هردو موجود باشند در ولايت بر مال با هم مشترك هستند.

و در صورت فقدان پدر و جدّ ولى وصىّ اين دو بوده و بفرض فقدان وصى حاكم ولىّ مى‌باشد.

ز: و همچنين است ولايت در مال سفيهى كه قبل از بلوغ سفيه بوده و به همين وضعيّت بالغ شده است ولى اگر پيش از بلوغ رشيد شد و با حالت رشد بالغ گشت و حجر از وى مرتفع شد و سپس سفاهت بر او عارض گرديد ولىّ او حاكم است نه پدر و جدّ و وصىّ.

ح: بنده بطور مطلق از تصرّف ممنوع و محجور است.

ط: مريض از تصرّف كردن در بيش از ثلث مالش ممنوع است اگر چه به نحو منجّز تصرّف كند.

ى: به مجرّد ظاهر شدن سفاهت حجر و منع بر سفيه ثابت شده اگر چه حاكم به آن حكم نكرده باشد ولى زوال حجر وابسته به حكم حاك است.

ك: اگر كسى كه از حال سفيه مطّلع بوده و به سفاهتش واقف است با او معامله‌اى نمود بر وى لازم است مالش را پس بگيرد و اگر در دست سفيه تلف شده باشد احدى ضامن آن نخواهد بود.

ل: اگر نزد سفيه مالى را به وديعه گذارده يا به وى عاريه و يا اجاره دهند و عين مال در دست او تلف شود ضامن بودن سفيه محلّ تأمل و اشكال است.

م: حجر و منع از سفيه بواسطه رسيدن به سنّ ٢٥ سالگى برداشته نمى‌شود.

ن: سفيه را مطلقا از انجام حجّ واجب منع نمى‌كنند.